Dag 9 OMG 2026 4 juni naar Sierra Nevada

Dag 9 naar de Sierra Nevada 

Maar first about last night.  Na onze heerlijke duik in de Middellandse zee zijn we bij de naburige strandtent wat gaan eten. Gelukkig was neef zo aardig om samen met mij de paella te nemen. Je moest het namelijk met 2 personen minimaal bestellen. Goede keuze! We zaten toevallig naast Nederlanders en we deelden even onze vakantiebelevenissen. Ook zij waren 20 jaar geleden naar Gibraltar geweest en hadden toen links gereden. Toen neef het later opzocht, bleek dat het bijna 100 jaar geleden al was afgeschaft. Gelukkig hebben zij het vermoedelijk zonder ongelukken er van af gebracht. 😰 Maar we moesten er wel om lachen. Daarna wandelden we terug langs het strand naar het hotel. Het was nu niet zo warm meer dus prima te doen die 2.5 km. 

In de kamer hadden we een uitdaging. Er moesten 2 powerbanks, 2 gsms en 1 horloge opgeladen. Alle digitale apparatuur was  0 %. Zelfs neef was leeg. Hij had het helemaal gehad. Hij trok mijn gezeur over een oplaadplan niet meer. Aanvankelijk was er maar 1 stopcontact. Toen ik de tv onklaar maakte nog één erbij. Bij toerbeurt laden we alles op gedurende de nacht. Neef was na de douche gelukkig weer als nieuw.😜

Vanochtend na het ontbijt naar het natuurpark Torcal de Antequera. De weg erheen was al geweldig. Zeker toen we het achterland in reden. Die bergen blijven fantastisch. En wat een olijven overal. Moet toch een olijven overschot zijn? We zien bordjes met overstekende herten, koeien en varkens.  Geen één in het echt gezien tot dusver. Wel steekt er plots voor ons een hond over. Wat een reactievermogen van neef weer! Chapeau. En de hond haalde de overkant. Pfff hartverzakking. De wegen waren super of slecht en wat daar tussen in zit. Maar wat was ons eerste doel mooi. Met die steenpartijen op elkaar.  Alsof een kunstenaar de rotsen heeft neergelegd in die vormen. Fantastisch.  We drinken er koffie en gaan vervolgens naar de Sierra Nevada.🤗

Daar hopen we sneeuw te gaan zien. Het is nog een hele slinger erheen. Dwars door het stadje Antequera met steile smalle straatjes. Ook daar draait neef zijn hand niet voor om. Daarna weer de bergen in. Van 30 graden naar uiteindelijk 16 graden...

Mijn oren zijn een prima hoogtemeter. Ze ploppen bij 500 meter, nog een keer bij 1000 meter en dan bij 1500 meter. Daarna blijft het in mijn gehoorgang alsof ik in een vliegtuig op stijg. Ik dacht in eerste instantie dat ik dus wolken zag in de verte maar het was sneeuw. We komen op 2600 meter hoogte en jahoor daar is de eeuwige sneeuw  van de Sierra Neveda. Het betekent ook letterlijk vertaald 'besneeuwde bergen'. Geweldig! 🤍

We kunnen niet naar de sneeuw rijden met de motor dan moeten we een heel stuk lopen. Anders had ik neef natuurlijk ingepeperd of op zijn minst een sneeuwballen gevecht gewonnen.💪

We eten bij een tentje een heerlijk broodje en daar horen we de ijscoboer aan komen. Tingelingeling! Haha is het een koe die met zijn koeienbel over de parkeerplaats aan komt sjokken. Hilarisch. Milka ijs💜

Later zien we zijn kudde in de wei staan bij de sneeuw. We schieten nog wat plaatjes en zoeken een hotel op onze gsm. We hebben er al weer 300 km aan bochtenwerk op zitten. Op 13 km zit een geweldige. Alleen dat is hemelsbreed.  Blijkt toch in het echt 39 km te zijn. Neef zet zijn BMW navigatie er op en ik mijn Google maps als schaduw app. Twee weten meer dan één. We dalen via een andere weg de berg af. Grappig hoe een koe precies op de splitsing van twee wegen ligt te herkauwen. 

Ook hier is het prachtig. Klaproosjes langs de berm.  En die heerlijk geurende gele struiken overal. Dan slaat neef af naar rechts. 'Oh shit verkeerde afslag....effe keren!' Nee joh de mijnes pakt hem al op....gewoon de weg volgen. De navigatie van de voorzitter wil altoos toch keren. Hij had immers voor mij speciaal de instellingen 'vermijden onverharde wegen' er ingezet. Ter voorkoming geknepen billetjes.😜. Erg attent!  Toch vervolgen we mijn Google maps waar ik alle vetrouwen in heb. En oh no daar gaan we weer.....een onverharde weg. €#@&%€*& komt er uit mijn helm. "Keer maar om hoor dit is niet te geloven en niet te doen!" Hoe krijgen we het voor elkaar elke keer. Dat laatste stuk is vaak drama. Neef die zijn motor  volledig onder controle heeft ondanks de vele gleuven, stenen, gravel, gaten en kuilen rijdt stoïcijns door onder het mom we kijken wel hoever we komen. Terwijl ik wat nasputter...zonder resultaat overigens. Zo rijden we weer off the road naar ons hotel.😰

Die heeft alles wat booking ons beloofde. De motor mag zelfs in de garage staan. En wij plonzen in het zwembad met uitzicht over de Sierra Nevada en Granada. Niet normaal wat een mooie dag met veel hoogtepunten en toch weer een onverhard pad!🤣
Daar proosten we op!🍻