Dag 8 OMG 2026 3 juni naar Gibraltar

Dag 8 naar Gibraltar 

Onze 'hut' was in werkelijkheid een prachtige lodge met een zuid-afrikaanse touch. Heel sfeervol. Na ons welbekende en verdiende dos cervezas na 470 km een duik genomen in het zwembad. We leken de enige gasten ook bij het diner buiten op het terras. We hebben al la carte prima gegeten. Op de kamer hadden we wel gasten op visite. Musquitos. Ook dat past bij Afrikaanse sferen. Gelukkig hebben ze ons niet wakker gehouden en zijn we niet lekgeprikt.🙏

Toen ik na het ontbijt nog even een foto van het zandpad wilde maken voor het hotel deed mijn hart een galopsprongetje. Daar kwam een ruiter op zijn prachtige paard aan rijden. Zo een mooi gezicht. Hij hield halt en ik mocht merrie Catharine aaien. Heerlijk die geur. Daarna mocht ik bij neef opstijgen en reden we het zandpad af. 

We reden richting Sevilla en schampte de voorstad ervan. Misschien nog eens een citytripje er heen? Wel erg druk en voor de ochtend al erg warm. Zeker als we stilstonden voor de vele verkeerslichten.  We besluiten een stuk snelweg te pakken. Dat ging wat vlotter. Velden zonnebloemen, veel graan en velden jonge olijfboompjes in rijen als soldaatjes. De kweekvijver! Hier een irrigatiesysteem om de akkers met lange betonnen bakken rondom. Oleanders langs de vangrail. Dan gaat het verkeer zachter rijden. Er staat een uitgebrande vrachtwagen op de vluchtstrook. Nog niet zo lang geleden gebeurd. We ruiken de brandlucht nog. We rijden verder om even later weer in een file te komen. Lijkt ook best lang te zijn. Neef manoeuvreert de BMW er behendig tussendoor. Zo rijden we toch nog een beetje. Dan moeten we invoegen op 1 rijstrook. We zien al een agent met zijn zware vest op de vluchtstrook staan. Het is een fuik! Ze moeten iemand hebben. Er staan veel politievoertuigen en nog meer zwaarbewapende agenten en 1 met een spijkermat klaar om te werpen! Ze handgebaren driftig dat we door moeten rijden. Dat doen we graag! 😅

Je merkt aan alles dat we bij de kust komen. Inmiddels rijden we weer binnendoor op snelwegen vermijden. Het koelt een beetje af en overal windmolens. We rijden nog een stukje achter een ambulance aan die voor ons de weg vrijmaakt. Dan zien we de Atlantische oceaan weer. We besluiten een drankje te doen in een beachclub. Prachtig blauw water en witte stranden. 💙🤍

Dan rijden we naar het zuidelijkste puntje van Spanje. Bij het uitkijkpunt zie je Marokko goed liggen ondanks dat het wat heiig is. We hebben ons meest zuidelijkste puntje tot nu toe van OMG (Only Marja &Gerko heeft onze tweepersoons motorclub) bereikt. Ik dacht dat het het meteoragebergte was in Griekenland maar toch is het hier in Tarifa. Het meeste noordelijkste was zeker weten de Noordkaap. 🤩

En nu gaan we naar Engeland....Gibraltar welteverstaan. Uit de verte doemt de Rock al op. We moeten 2x ons paspoort laten zien bij Spaanse en Engelse douane. We rijden naar de rood/witte vuurtoren. Altijd gedacht dat dit het dichtstbij Marokko ligt maar dat is waar we net stonden. We rijden nog een klein rondje door dit stukje Engeland. Gelukkig gewoon rechts! We hebben met die hitte niet veel puf om naar boven te lopen in ons motorpak om de aapjes te zien. Dus dat skippen we. We tanken nog even spot goedkoop. Er wordt geen BTW geheven hierop. Dus € 1.27 voor een liter benzine. We hebben met de motor er dan precies 2600 km op zitten deze reis. De autorit niet meegereden. Dan rijden we richting Malaga langs de oostkust weer omhoog. Het blauwe water is verleidelijk en de temperatuur inmiddels opgelopen tot 31 graden. We zoeken hotels aan het strand maar ze zijn schrikbarend duur hier aan de Costa. Costa aardig wat zeg maar. Dan zien we er één voor 90 euro aan de kust. We rijden er zelfs in één keer heen over een normale weg. Alles klopt airco, WiFi, parking, ontbijt, uitzicht op zee. Waar zit het addertje? Daar komt hij: Het strand waar je kunt zwemmen met de bars en restaurants zit op 2.5 km lopen, vertelt de receptionist. En aangezien we als ongeschreven regel hebben dat als de motor is afgetuigd en op de standaard staat dan gaan we niet meer er op weg. Hij heeft dan rust en Gerko ook! Kan neef gewoon lekker een biertje doen. Dus we boeken de room. Het was nog best vroeg maar toch al 325 km gereden. Nog tijd/puf zat voor een wandeling. Dus we lopen onze eigen camino.😜

We kopen een blikje bier onderweg bij een tankstation. Tijdens het wandelen, rollen de zweetpareltjes van ons hoofd. Dus de koude duik deed ons lijf sissen. Daarna zitten we nog lang in de branding met een koud biertje. Vol gas genieten. 🍻