Dag 7 OMG 2 juni via N2 Portugal naar Spanje

Oh oh die badmutsen. Wat een lol hebben we gehad. Bleek dat ze in het buitenbad niet eens nodig waren. Alleen in het binnenbad. Maar daar was het zo benauwd dat we daar niet ingeplonst zijn. Maar toch zoals beloofd de foto.😂. Het eten was echt lekker. De ober had het in zijn eentje echt heel druk en hoorden we enorme scheldpartijen uit de keuken komen.  Beetje gênant maar we moesten er wel om lachen. De zon ging prachtig onder en ook het zwembad zag er in het donker betoverend uit. 

Vanochtend na een prima ontbijt nog wat kiekjes in de buurt oa bij de kerk op de berg waar we zaten. Het is bewolkt en miezert een beetje. Ondanks geen vizier ben ik er op voorbereid. Mijn gezicht is bedekt en als ik zo bij een benzinestation ga betalen dan denken ze dat ik ze wil beroven. Daarna gaan we de N2 op wat dus bekend staat als DE mooiste route van Europa en lijkt op route 66. En inderdaad het was geweldig totdat na 30 km door een gat in de weg er een roadblock stond. Na wat omzwervingen de route gelukkig kunnen vervolgen. En inderdaad niet gelogen wat was het mooi. Leek wel of we op de prairie reden. Veel olijfbomen, eucalyptus plantages, abrikozen boomgaarden, druivenvelden en pijnbomen voor de pijnboompitjes onderweg gezien. Maar ook koeien, geiten, schapen, ezels, paarden en roofvogels. Soms leek het ook wel of we in Afrika reden. Soms bergachtig en dan weer wat heuvels. Voornamelijk veel bochten wat neef heerlijk vindt. We drinken koffie in Portugal met een pastel de nata... daar heb ik het heel de week al over. En het was weer goddelijk lekker. 

We liggen voor op schema als we bij Serpia de grens met Spanje over roetsen. Gelukkig is het de hele dag droog gebleven. Op 5 druppels na bij neef en 3 bij mij. Als voorzitter zit je niet voor niks in de frontlinie. In de middag loopt de temperatuur weer op naar 30 graden.  We komen in Adalusië. Prachtige streek en hier de eerste bloeiende zonnebloemvelden. En veel waterpartijen. Een enorm meer veroorzaakt door een stuwdam. Prachtige natuur.

We hebben de hele dag al last van de jetlag van 1 uur tijdverschil. In Portugal is het namelijk 1 uur vroeger. Nu in Spanje dus 1 uur later. We zoeken een slaapplek maar in de verste verte niets te vinden. Pas op 100 km bij Sevilla in de buurt een interessante. Dus neef trapt onze ros weer even aan en we zoeven door het prachtige achterland van Spanje. Zoveel mooier dan gisteren en wat gaat het dan veel makkelijker. Gewoon genieten van alles om ons heen en natuurlijk strek ik mijn benen wel eens. Draai mijn enkels. Gaat neef even rechtop staan. Doe ik wat oefeningen rijdende weg: holle rug, bolle rug. En we nemen regelmatig onze pauzes inclusief dropje. Even de benen strekken en de kont luchten. Dit jaar hebben we ons gasstel niet bij ons dus drinken we koffie onderweg bij restaurantjes. Helemaal prima. 

De navigatie herkent ons hotel. We juichen nog maar niet te vroeg. Als we nog 2 km moeten lijkt het normaal te gaan en eindelijk te kloppen. Totdat we eerst door een sloppenwijk rijden en vervolgens een zandpad opgestuurd worden. Na de steppe vandaag dus nu de woestijn in. We verbazen ons niet eens meer maar verwonderen ons slechts. Als neef een stuk door de zandbak heeft geploeterd willen we bijna omdraaien. Dan doemt daar plots toch onverwachts het hotel op. Je verwacht het niet. En tuurlijk is er plek.....wie vindt deze hut? Met wederom 470 km op de teller en met die hitte vond ik alles prima wat de receptioniste zei. Ik heb overal si opgezegd. En onze lodge die zo in Afrika zou kunnen staan past precies bij de sfeer van vandaag. Ook is er een zwembad. En serveren ze een lekker prakkie en een koud biertje. En er is ook airco. Si si si! Mucho gracias!!!!