Dag 6 OMG 2026 1 juni naar Portugal

Dag 6 naar Portugal 

Ondanks dat het al schemert loop ik in het dorpje met mijn zonnebril op. In de kleine kiosks al gevraagd voor een leesbrilletje. Helaas negatief..

Ik ben namelijk mijn variofocus bril kwijt. Ik heb hem verwisseld met mijn zonnebril op sterkte tijdens de lunch volgens mij. Ik kan hem nergens vinden. Oh no ik heb hem wellicht op de zwarte motortas in zijn zwarte brillenkoker gelegd en we zijn zo weggereden. Ik kan niks anders verzinnen. Ik spoel mijn bandje terug.....We hebben ingecheckt in het hotel. Op de kamer had ik mijn eigen bed! Dus heb mijn tas uitgepakt en bed alvast geïnstalleerd voor de nacht. Opladers, nachthemd, oortjes en we hebben ons opgefrist om wat te gaan drinken en een duik in de piscina. En nergens is mijn bril te bekennen. Niet in mijn rugzakje, in mijn zakken niet, bij de balie niet....echt ruk! Waarschijnlijk ligt hij ergens op de camino. Oh oh wat een chaoot ben ik toch.  Maar "it is what it is". Ik kan er wel chagrijnig over blijven maar dat lost ook niks op. Morgen  de opticien maar bellen  voor een nieuwe bril! En misschien de verzekering....

We eten aan het water lekker buiten. De kok heeft de BBQ lekker opgestookt. Als we door de smalle steegjes van het dorpje naar het hotel wandelen, ontmoeten we een Nederlandse die de camino loopt vanaf Porto. Ze vindt het leuk om even Hollands te praten. Het is lekker koel in de kamer door de airco. Gerko ploft in bed. Zijn werk met vandaag 470 km stuurmanskunsten zit er op. Mijn werk moet nog beginnen met het verslag maken. Gelukkig kan ik het liggend in bed. Ik hoop dat het gaat met mijn zonnebril op in het donker! Ik sla mijn lakens terug en voila daar ligt mijn zwarte brillenkoker met mijn bril erin...
🙏. Wat was ik opgelucht en blij!

Daarom dus het verslag van gisteren kunnen maken. Dan nu dag 6 met bril!

Met het ontbijt bleken er ook veel caminolopers in ons hotel te verblijven. Alle nationaliteiten. Wij rijden de camino ipv lopen. Overal zien we de borden weer staan en de pelgrims lopen. Bij Vigo weet ik dat daar een oud-collega en ook pensionada wandelt. Een echte meet and greet werd hem helaas niet maar we hebben een virtuele hug gegeven toen we er langs reden. Bueno Camino Cor!💪💪

Wat een saaie weg hadden we vandaag. We reden tig kilometers door industriegebied. En drukke stadjes met veel verkeerslichten. Pfff. In overleg toch maar een stuk tolweg gereden. Wel veel wind en mijn vizier is nog steeds eraf. Dus ik zit als een bobsleeër achter zijn voorman. Met mijn hoofd licht gebogen pal achter neef zijn hoofd. Lekker beschut en gestroomlijnd en ook veilig voor de vliegen. Want die komen hard aan met 130 km per uur. Au!!!

We zoeven Porto voorbij. Ja inmiddels hebben we de grens met Portugal gehad.  Dit is voor OMG ons 32-ste land. Porto is best een mooie stad maar dan voor een citytrip maar niet voor deze roadtrip. Op naar Figueira da Foz aan de kust. Hier heeft Gerko met Isabel toen hij 21 jaar was vakantie gehouden. Het is onherkenbaar veranderd. Veel hoogbouw, nieuwe havens en ook geen duinen meer. We eten er even een broodje aan het  strand (breedste van Europa). Dan rijden we over de hoge brug richting het binnenland naar de N2. Dit zou DE route 66 van Portugal  moeten zijn. Er heen zien  we veel schade van de stormen begin dit jaar die Portugal teisterden. Hele daken van gebouwen, bomen omgeknakt als luciferhoutjes of ontworteld. Echt vreselijk! Wat zijn natuurelementen ongenaakbaar. 

We hebben bijna 450 km op de teller. We hebben profijt van het uur voordeel in de tijd. Het is nog maar 16 uur. We zoeken een hotel  in de buurt.  Op 6 km zit een fantastische als je onze favoriete site moet geloven. Zoals altijd boeken we niet maar rijden we er altijd eerst heen. We willen kijken of de motor veilig kan staan en of het goed voelt. En of we er kunnen komen....want bij ons zit het venijn ALTIJD in de staart. We toetsen hotel Da Montanha in de navigatie.  Hij herkent het gelijk. Top! Eerst een stukje langs een prachtig stuwmeer.  'Kijk" wijst Gerko hoog op de berg erachter "daar ligt ons verblijf". Wauw!!! En ja hoor....ik heb te vroeg gejuicht.... een afsluiting dwars over de doorgaande weg. Wegens wegverzakkingen en aardverschuivingen afgesloten!  We zijn stoer maar keren toch maar om. De navigatie denkt mee en stuurt ons een steil bergpad op en jawel off the road again! Waarom nou nooit eens normaal? En  daar gaan we weer. De motor die met ons erop inclusief bagage  wel 500 kilo weegt, moet er hard aantrekken zo steil de berg op. De BMW baant zich dapper een weg door de losse gravel. Respect voor neef. Ik zit weer roerloos met geknepen billetjes.  Dan adem ik uit. Pffff we made it! We zijn  bovenop de berg. Maar ik zie alleen een oud vervallen kerkje. "Ik zie geen hotel...." jammer ik gefrustreerd. Neef koelbloedig als altijd rijdt nog een paar 100 meter door en daar rijst als een Fata Morgana een viersterren hotel op. Precies die we vanonder de berg vandaan gezien hadden. Mijn klaagzang stopt acuut. Ze hebben een kamer en met ontbijt en diner inclusief spa en zwembad betalen we 123 euro together. Eén dingetje je moet een badmuts op in het zwembad. Foto's volgen hiervan morgen
😂😂.