Dag 10 OMG 2026 5 juni van Granada naar Benidorm en nog wat verder

Na een fantastisch diner buiten bij het zwembad duiken we boven de wol. Er onder is te warm. De airco heeft kuren. Dus midden in de nacht zet ik ook de arko aan. Alle ramen kunnen open. Ik kijk gelijk even naar buiten en zie ver onder ons Granada by night. Het lijkt Schiphol wel zoveel lichtjes. Wel mooi! Ik slaap dus niet best. Of het komt doordat ik koffie had als dessert.... geen idee. 

Het ontbijt was super! En lekker buiten. We halen de motor uit de garage en rijden eerst door Granada. Dan wordt het veel kilometers over de snelweg richting Benidorm. Heel saai. Dus ik verzin spelletjes onderweg voor mezelf. Met kentekens die we inhalen maak ik sommetjes.  Het ABC met namen die ik ken. Arjen, Bjarne etc. En daarna wat je kunt eten van A tot Z. Aardbeien, bramen....oh  mag het ook niet gezond....chocolade, dropjes.....Zo vliegen de kilometers voorbij. Ik doe kleine oefeningen met mijn lijf van boven naar beneden. Mijn wenkbrauwen omhoog,  mijn neus optrekken. Nee schudden, ja knikken, schouders omhoog, enkels rollen en dat elke keer 20 x. Je moet wat. Ook doe ik 21 km met één snoepje. Ik probeer er zo lang mogelijk op te sabbelen. Na 200 km drinken we een bak koffie en tevens plaspauze.  En weer door! 

Onderweg nog een politiecontrole. De hele snelweg afgezet. Alles over de uitvoegstrook. Wij mochten gelukkig door! 😅. Ook was er nog een vrachtwagen geschaard bij het uitvoegen. Alles op zijn zijkant. Hopelijk geen gewonden. We rijden langs Murcia en daarna door naar de bekendste badplaats van Spanje. Benidorm! Ik had het adres van Ruud de ik ken van Theater de Twee hondjes. Hij werkt er in de techniek en ik als vrijwilliger achter de bar. Ik app hem of hij thuis is voor een bakkie. Dat was prima. Ik vertel neef wie Ruud is etc. En ik zeg dat hij zo handig is en wie weet heeft hij wel een schroefje om mijn vizier te repareren. In het theater weet hij namelijk altijd alles te fiksen als er artiesten optreden. We bewonderen eerst zijn prachtige casa en dan meld ik hem mijn probleem. Dat ik mijn vizier ben verloren en heb teruggevonden maar dat we het schroefje missen. Ruud duikt in zijn garage en vindt het juiste moertje. Nog een beetje zaagwerk en voila mijn helm is weer perfect! "Zo het kan gaan regenen nu!" roep ik enthousiast zonder af te kloppen. We nemen afscheid en ik bedank hem voor mijn gemaakte helm.

Daarna rijden we door naar Benidorm.
Ooit was ik er met mijn schoonfamilie heel lang geleden....toen was het nog een vissersdorpje met wat toerisme. Nu is het het Manhatten van Spanje. Wel een prachtige skyline. We rijden naar de boulevard en het enige wat ik herken is de schuine rots in zee. We rijden misschien wel illegaal over de boulevard en parkeren de motor in het rijtje van de scootmobiels. De serie Benidorm Basterds is hier nog steeds actueel. En wie weet onze toekomst. Je hebt ook scootmobielen met twee achter elkaar. OMG in the future!😝 We vinden  het leuk om het gezien te hebben  maar voor ons TE groots. Dus vol gas door! In Altea een stukje noordelijker vinden we een knus hotel aan de kust. Helaas vol. Daarna vinden we een groot hoog hotel. Bij de receptie een enorme rij en drie medewerkers aan de balie. Het past zo niet bij ons maar ja we moeten ergens slapen. €200 euro inclusief ontbijt. De motor moet op de grote parkeerplaats staan langs de weg. Nope! Voelt niet okay. Ondanks dat het al laat is en we er al 450 km op hebben zitten, rijden we toch verder. We gaan wat landinwaarts en vinden er één voor zeker de helft. We moeten nog wel een stukkie rijden. En het gaat regenen! Wat ben ik blij met Ruud dat hij mijn vizier heeft gemaakt. Ik bel aan bij Casa Julia, met overigens hele goede beoordelingen,  en de baas doet open. Met wat handjeklap en als we cash betalen maakt hij een mooi prijsje. Hij is erg amicaal en heeft al een klein roesje van de alcohol ruik ik. Het is een kneuterig kitserig hotelletje maar zoveel beter dan dat massale. De hotelbaas schenkt ons een biertje in als we ons motorpak hebben uitgetrokken. De airco in de knusse kamer werkt gelukkig. Hij serveert geen diner. Dus in de miezer lopen we door het dorpje. Daar doen we eerst nog een drankje bij de toneelzaal aan de overkant om vervolgens bij een kleiner restaurant in het dorp wat te eten. De mussen zitten brutaal op de bar. Maar wat een heerlijke tapas. Op het dorpsplein vertolken de kids van het dorp de Lion King daar blijven we nog even kijken. Zo schattig. Jammer dat het regent. Nog één afzakkertje bij de toneelzaal waar het erg druk is. Wat een kakofonie. Pfff. Snel naar onze Casa aan de overkant van de weg. Daar is het lekker rustig en in de kamer heerlijk koel. Hakuna Matata!😁