Dag 2 OMG tour 2025 (16 juni) Van Duitsland naar Oostenrijk.

Nou dat was een verhaal gister hè? We kwamen uiteindelijk pas om kwart over negen bij het hotel aan. Het was nog een hele toestand om de hele combinatie te parkeren. Uiteindelijk mochten we hem pontificaal voor de eetzaal naast de hoofdingang zetten. Private parking! De keuken was helaas al dicht. Maar ze wees ons naar de pizzeria aan de overkant van de weg. De Italiaan was niet blij dat er zo laat nog 2 hongerige gasten binnen renden. Als we sofort bestelden mochten we blijven. Nog voor we zaten hadden we de begeerde twee bier al besteld. Wat smaakten die! We bestelden snel  een pizza. Die ongeveer gelijk met de bon geserveerd werd. Wat waren we opgelucht en uitgelaten. Kijk ons zitten gewoon voorbij München aan een biertje met een heerlijk pizza. Maar wat een dag. Het vergeten van iets past meer bij mij. Nu een keer niet ikke. En gelukkig kwamen we er niet pas achter toen we op de motor stapten in Karinthië. 😅.

We pakken de spullen uit de auto en gaan eens kijken wat voor kamer we hebben geboekt. Nou dat was geen room maar een sauna! Bloedverziekend heet en geen airco. Een poging te smeken voor een andere kamer mislukte helaas. Dus we zetten het raam wagenwijd open en de ven er voor. Zo hadden we een heel klein beetje afkoeling. De koude douche hielp ook enigszins. Ondanks de warmte hebben we prima geslapen. Mijn pillow was heerlijk. Was ook mijn eigen kussen wat ik had meegenomen voor in de daktent. De rest van de reis kan hij niet mee dus vannacht nog even vertrouwd geslapen.

Het ontbijt was ongelofelijk uitgebreid en (s)maakte alles goed. We zaten ook als eerste in de ontbijtzaal om 6.30 uur. We kunnen na gisteren niet lanterfanten vandaag. Als we de tassen in de auto gooien, horen we een baby hard huilen in één van de appartementen achter de trailer. Twee gasten die stonden te roken dachten dat het gehuil uit onze veewagen kwam en zeiden er wat van tegen ons. We moesten allemaal lachen om dat idee en vervolgen daarna onze weg.

Op naar Oostenrijk. Het is bewolkt en grijs. De bergtoppen in de verte zijn gehuld in de mist. Langs de Chiemsee waar we vorig jaar nog één nacht met de daktent vlakbij logeerden. We liggen alweer gewoon voor op schema als we kwart voor negen Austria binnen rijden. We tanken van de snelweg af. Scheelt bijna 70 cent op 1 liter diesel. Het weggetje naar Ron en Linda kunnen we bijna dromen maar het blijft mooi. Superleuk om ze weer te zien. Uiteraard maken we weer een jaarlijkse foto samen. We constateren dat de berg achter ons gegroeid is en wij hetzelfde zijn gebleven🤪. Na de koffie parkeren we de trailercombinatie voor de komende twee weken op het erf van de buurman. Uiteraard hebben we eerst de motor er uit gehaald. Ik schrok me rot hoe groot de motortas van Gerko was. Bijna 2 keer zo dik. Hoe pas ik er nog tussen achterop? En waarom ik dan een kleinere? Ik deel mijn enigszins jaloerse verwondermoment met Gerko. Blijken echter zijn slaapzak en kussen in te zitten, bedoeld voor de overnachting in de daktent. Okay! Gerustgesteld doe ik mijn motorkleding aan. Zijn andere tas is net zo groot  als die van mij alleen zit er veel minder in.🤣 We zeggen Ron en Linda gedag en gaan op pad. Heerlijk vertrouwd die rijwind. Ik beweeg mee met de de bewegingen van de BMW. Het is net als dansen...gewoon volgen. We wensen elkaar een veilig en mooi avontuur. OMG there we go again! 🍀

We blijven bij ons plan en gaan richting Polen. Het is gelukkig droog maar tussen de bergen zien we donkere wolken en het begint te miezeren. We eten in een bushokje een banaan (meegenomen van het ontbijt). Wat hebben we veel gebivakkeerd in bushokjes zeker in Scandinavië en Verenigd Koninkrijk. Voelt weer even als toen! De regen stopt snel en we rijden door diverse skigebieden oa Filzmoos. Neef heeft hier mooie herinneringen liggen met zijn gezin met skivakanties. Hij herkent veel plekjes en vooral horeca. 😜

Daarna gaan we op excursie. We gaan met de gondel naar 3000 meter hoogte om de Dachstein gletsjer te zien. Vandaag de sterfdag van mijn vader al weer 30 jaar geleden. Dichterbij kan ik niet bij  hem in de hemel  komen. 💫  Het lijkt wel of we de enige zijn die dit avontuur aangaan. We staan samen op het dak van de gondel (wat mocht overigens en absoluut veilig). Met een bloedvaart (43 km).  gaat hij omhoog. Au mijn oren en kkkkkkoud. Boven zijn we helemaal alleen on top of the world. En sneeuw! Tuurlijk duwt neef me in de berg witte prut. Blijft toch dat kleine kut neefje.  Jammer dat we door de bewolking geen vergezichten hebben en ook geen gletsjer zien. Maar de skywalk met hangbrug was echt bijzonder in de wolken. Eigenlijk maar beter dat ik niks zag onder me. Nu merkte ik niet de diepte en durfde ik zonder angst op de glazen plaat te staan! Daarna door het ijspaleis met prachtige ijssculpturen. Zelfs de vloer is van ijs. En opwarmen met thee en koffie in het restaurant.  Wat een waanzinnige beleving zo hoog in de wolken. Daarna in de gondel weer naar beneden. Nu wel prachtige vergezichten toen we onder het wolkendek uit kwamen. Wauw!

Neef stuurt behendig de motor alle haarspeldbochten weer naar beneden.  Helaas was er geen plek in de leuke herberg daar op de alm. Gelukkig vonden we in het dal een leuk hotelletje. Toen ik hem vond op booking.com achter op motor, zag Gerko het bord langs de weg. Goed teamwork! En de prijs was perfect! Dus zitten we even later met een biertje op het terras met uitzicht op de prachtige bergen. Proost pa's daarboven!