Dag 2 OMG 2026 28 mei

Ik heb eigenlijk nooit gekampeerd in mijn 'luxe' leventje. Eigenlijk alleen maar met neef in de daktent. Dus ik ken de etiquette van het campingleven niet. Dus als ik met mijn wc-rol naar het douchegebouw loop, groet ik netjes alle mensen die buiten voor hun tent/camper/caravan zitten. Ze horen me uit de verte aankomen met mijn klapperende teenslippers dus de meeste kijken op of om. Ik groet dus met een beleefde 'bonjour' en de meeste zeggen in het Nederlands gedag terug. Dan zie ik ook de kentekenplaat en constateer dat deze prachtige camping des Aluettes bij Limoges in  met Nederlandse eigenaar veel landgenoten trekt. We zetten van de daktent alle ramen open zodat het lekker doorwaait. Ik sjouw voor de zekerheid mijn slaapzak het steile trapje op met het idee het niet te gaan gebruiken. Toch val ik even later er helemaal onder met de krekels op de achtergrond in slaap.

De volgende ochtend worden we uitgerust wakker van de kwetterende vogels en de opkomende zon. Gerko zet koffie, ik haal het stokbrood en doe de afwas en Gerko bergt de daktent weer op. Gesmeerde machine.

We rijden binnendoor naar het adres waar we de trailer combinatie mogen parkeren deze keer. Dat is bij Cobi en Johan in regio Lot. Johan is de broer van Huib Noordermeer, onze buurman en woont al bijna 25 jaar hier. Een mooie uitvalbasis om vandaan verder te reizen richting Spanje. Ik vraag aan Cobi voor de zekerheid het adres te sturen. Ze stuurt een pin via apple maps en het adres en postcode.  De pin kan ik met mijn Samsung niet openen om naar toe te navigeren dus vul handmatig het adres 'route de Plateau' met postcode plaatsnaam etc in. Dan staan we voor een te lage brug dus moeten omrijden. Ik meld dat we een half uur later arriveren. Cobi vraagt voor de zekerheid hoe hoog onze veewagen is omdat we bij hun ook over een brug moeten met hoogtebeperking. Meten is weten....dus Gerko meet de trailer. Hij is 2.80. En de brug 3 meter..... dus geen probleem. We rijden binnendoor verder naar het adres. Al een uur lang rijdt er een andere trailercombinatie achter ons aan. Hoe toevallig? Ook met een motor of toch een cheval? De weggetjes worden steeds smaller en we komen steeds hoger in de bergen. De wielen van de trailer rijden aan beide kanten in de berm. Hoe krijgen ze het gevonden? Verwonder ik me telkens. We zijn er! Ik bel Cobi....blijkt dat we in een ander dorpje staan. Wel de goede straat...dat dan weer wel.😅

Een half uur later stoppen we bij het juiste adres en worden we gastvrij ontvangen. Wat een prachtig plekje....en inderdaad Hoe krijgen ze het gevonden. Zo mooi! We kletsen wat bij en parkeren (goede stuurmanskunsten van Gerko) daarna de auto met kar in de boomgaard. Overal geurt het naar jasmijn. We halen de PK's uit de trailer en doen bij ruim 30 graden het warme motorpak aan nadat we alles op en in de motor bevestigd hebben. We zeggen Johan en Cobi gedag en gaan op pad op twee wielen. Heerlijk die wind. De streek Lot is prachtig. Boven op een heuvel zie ik een heel oud ommuurd dorpje. Ik wijs Gerko erop. "Wil je er heen?"  "Ja leuk effe kijken!" Hij keert om en hij ziet een onverhard pad recht omhoog de heuvel op. "Doen?" Nog voor ik antwoord geef, rijdt hij al omhoog het steile weggetje op. Deze shortcut brengt ons bij het prachtige middeleeuws dorpje Lauzerte. Het ligt aan de franse pelgrimsroute. We rijden er dwars doorheen en verbreken even de stilte met de GS 1200. Ook het bouwjaar van de stad toevallig.
We rijden nog 70 km door een warme föhn van 34 graden. Dan zoeken we iets op. Het is inmiddels  ook 17 uur en tijd om de motor op de standaard te zetten. Op booking.com vinden we iets op 5 km en die heeft een 10 van heel veel beoordelingen. We gaan op de bonnefooi naar de B&B.

We worden hartelijk ontvangen door de gastvrouw. Ze weet dat we Hollands zijn terwijl ik nog geen woord gesproken heb en mijn helm en zonnebril nog op heb....ik zit met een groot vraagteken. Immers de achterkant van de motor met gele plaat kon ze niet zien. Blijkt dat ze ons verward met andere gasten die al netjes wel gereserveerd hadden.  Maar geen probleem ze heeft nog twee kamers over. We krijgen een rondleiding door de meest mooie Bed and Breakfast die ik ooit gezien heb en we kiezen de koelste kamer. We hebben een eigen koelkast met veel koude drankjes. We kunnen vanavond mee eten met het diner omdat we er eerder zijn dan die andere gasten. Eten wat de pot schaft en de wijn is onbeperkt. Helemaal prima. Even later zitten we onder de kersenboom met een koud biertje met een mooi uitzicht over de streek. Weer verbaasd dat we deze plek weer hebben gevonden. Proost!