Dag 4 OMG-tour 2025 (18 juni) Van Tsjechië naar Polen.

Terwijl we gisteren na 450 km de biertjes in de biergarten in de laatste zonnestralen opdronken en even met het thuisfront belden, kwam de serveerster regelmatig vragen wat we wilden eten. Wij hadden de tijd maar zij de klok dus toch maar besteld. We hadden trek dus ook maar een voorgerecht. Gerko ging voor de uienringen en ik voor de chips met garlic sauce. Er kwamen toch twee grote borden aan.... wow! Bij mij was een familiezak crocky chips leeggestort op een bord. Wel vers gebakken. En Gerko had net zo een groot bord gefrituurde uienringen. We deden shared dining. Ik vroeg of ze even konden wachten met het hoofdgerecht toen ze kwam vragen of we nog wat wilden drinken. Oeps het stond al klaar in de keuken. Ze trok Gerko zijn bord weg met nog wat heerlijke uienringen er op.  Ik had mijn chips gelukkig al veiliggesteld in een doggybag omdat het anders zoveel was voor de varkensmedaillons die als hoofdgerecht nog kwamen. Ze had echt haast. Het smaakte overigens prima en neef had een biefstuk met champignons voor nog geen tientje. 😋

Erna kijken we nog een oud filmpje van "Toen was geluk heel gewoon!"  Heerlijk die humor. Maar mijn oogleden worden zwaar dus oogmasker op en slapen.

Het ontbijt is gewoon goed. Deze keer van de kaart besteld en gedeeltelijk buffet. Ook prima! We vertrekken al om 8 uur met de bepakte motor. Het is net werken 😜. We rijden door het mooie Tsjechië.  Georganiseerd en gestructureerd. Wegen zijn perfect. Geen rotzooi langs de weg. En op een gegeven moment wordt er door de luidsprekers in een dorpje iets omgeroepen. Het begon met een vrolijk muziekje en daarna een aankondiging. Ik verstond iets met apotheek. Wat orecies geen idee. Trouwens ik zag in een stad ook een vinotheek. Daar kon je echt ook wijn kopen. Op recept van de dokter misschien🤪. Maar het was grappig om te horen dat de luidsprekers nog gebruikt worden 36 jaar na de koude oorlog. We hebben ook veel wegopbrekingen. En vage omleidingen. We zijn door de bossen, door dorpjes en langs uitgestrekte akkers gereden. En daar is opeens de grens met Polen. Het 27ste land van OMG.

Polen is wat minder gestructureerd dan Tsjechië.  Weer kleinschaliger maar vooral dichterbevolkt. En helaas hier de eerste files met de motor. Dorpen zijn aaneengeschakeld en veel industriegebieden ertussen. Niet de mooiste route maar alles voor de organisatie. We gaan naar Auschwitz. Onderweg eten we nog een keer kaasfondue. Want wij kaaskoppen zijn zunnig en het is zonde om  de halve zak geraspte kaas weg te gooien.  Het meurt hierdoor wel vreselijk in één van de motorkoffers.  Ook het laatste restje wijn uit het flesje wordt niet verspild. 😜
Deze keer is de fondue minder sliertig dan gister. En weer heerlijk. Het was wel even zoeken naar een goede plek. Weinig picknicktafels te vinden. Ik vroeg met hardop af of een app ontwikkelen met bankjes en picknicktafels lucratief zou zijn 🤔. Uiteindelijk vinden we er één na lang zoeken bij een benzinestation.

Dan rijden we Auschwitz binnen. Langs de vele barakken met de uitkijkposten. Ik moet denken aan het boek ' de jongen in de gestreepte pyjama". Hij wordt bevriend met een jongetje in het kamp. Zijn vader werkte in het concentratiekamp. Het kind kruipt onder het hek door en is even happy samen met zijn gevangen vriendje. Ze worden uiteindelijk beiden vergast. Kippenvel als ik het hek zie. En we zien het treinspoor....voor velen het eindstation. Ik word er stil van. We parkeren de motor om het te gaan bezoeken. Maar waar we stonden, was niet voor ons bestemd. We moeten verkassen. Neef en ik zijn er beiden over eens dat we genoeg gezien hebben om te herinneren dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Dat we hopen dat zo iets als toen nooit..... maar dan ook nooit meer gebeuren mag! We rijden verder en realiseren ons hoe vrij we eigenlijk zijn!

Beduusd zonder veel te zeggen rijden we verder. Het is inmiddels 29 graden. En de files zijn niet minder geworden. We komen nog langs een pretpark met allemaal achtbanen. Wat een contrast met het kamp. Dan zijn we klaar er mee voor vandaag en vinden we een parel op booking.com. We zijn al langs het hotel gereden zo bleek. Een bijzonder industrieel gebouw. Het was 102 euro met spa en breakfast. Prima. Dus wij 6 km terug gereden. Gevraagd voor zimmer frei. Tak! 129 euro. Wat?  Even OMGspoedoverleg bij de motor. Samen terug naar receptie. Op deze site staat hij maar voor 102 euro en dan boeken we hem nu via hun. Toen kregen we de kamer toch voor €100. Weer winst gemaakt en de pilsjes zijn dus gratis vandaag! 😜🍻 Proost op de vrijheid!