Dag 11 OMG-tour 2025 (25 juni) Van Italië naar Italië

Gisteren na de 370 km en de koude plons konden we om half 8 samen met de andere gasten eten. Er waren twee Italianen en 3 andere motorrijders toevallig ook uit Nederland. Vanuit het dal kwam nog een stelletje uit eten in dit enige restaurantje in de buurt. Hoe is het mogelijk dat je boven op een berg in het midden van niemandsland met 7 Hollanders zit te eten.  Althans het eten liet op zich wachten want de kok had een ongeluk met de auto gehad. Het stel had hem inderdaad zien staan met veel schade. Op het smalle weggetje frontaal tegen een tractor.😱

Ruim een uur later kwam de gehaaste kok zich verontschuldigen met een hoofdwond en trok al pratende zijn buis aan. Ach arme kerel maar wat een hart voor de zaak. Het eten was locaal en smaakte prima. Complimenten voor de jonge kok. Na het eten moest ik het verslag nog in elkaar flanzen. Daarom ook zo laat pas af gisteren. Sorry!

De kamer was een sauna vannacht. Had wel weer een duik in de pool willen nemen om 4 uur. Het raam wijder open zetten,  bracht een lichte bries. Na het ontbijt en nog een selfie met de gezellige Italiaanse Tola (zoals wij Carolina noemden vernoemd naar onze Oudenhoornse Nigeriaanse) hezen we ons op de motor.  Wat prikt er in mijn broekzak. Ach natuurlijk ....de sleutel van de kamer!  Nog net op tijd bemerkt.😅. Go-pro mee....check....dat ben ik zelf al de hele reis.🤪

We gaan vandaag op visite bij kennissen van Gerko.  Hij ontmoet ze elk jaar op Gran-Canaria en ze wonen in Kastelruth in Noord-Italië. Dus we zetten de navigatie op dit stadje. Hemelsbreed is het maar 100 km maar door de grillige bergen van de Dolomieten is het 240 km over de  weg. Maar wat een prachtige route rijden we. Als we de berg afdalen het eerste stuk over die paadjes staat daar de auto van de kok. Totalloss met de airbag opgeblazen. Nog meer met die knul te doen!😏

In de kleine dorpjes geurt de jasmijn je tegemoet. Zo lekker. Ook hier veel oleanders en olijfbomen. Echt Mediterraans!

De weg wordt breder en blijven zo rond de 900 meter met veel haarspeldbochten met uitzichten van een ansichtkaart. We zijn de enige weggebruikers vele kilometers lang. Onder ons kabbelt een smalle rivier in een brede grintbedding. Het rijdt lekker door. Om precies 10 uur zitten we aan de koffie in een Italiaans zaakje.  Onze oma vd Berg zal trots op ons zijn."Bel bel en dat hele stuk met de motor?" Horen we haar zeggen! 😍

Als we verder toeren zien we  veel campers ook een mooie waterval. Naast het groeten van andere motorrijders heb ik er een doelgroep bij verzonnen. Ik zwaai enthousiast naar ook alle Nederlandse voertuigen. Makkelijk te herkennen aan de gele kentekenplaten.

Opvallend zijn de vele dode dennen/sparren op de bergen. Mijn vriend chatgpt vertelt dat dit komt door de schorskever die oprukt en natuurlijk door klimaatverandering.  Maar dat krijgt tegenwoordig overal de schuld van.

Een stuk verder hele plateaus met druiven. Daar groeit mijn Pinot Grigio. Als de oogst maar niet mislukt door de klimaatverandering 🫣 In het dal stijgt de temperatuur naar boven de 32 graden. Alleen in tunnels is het heerlijk koel. Hoog in de bergen prachtige dorpjes met doorgaans witte huizen en grote kastelen. 

Dan rijden het toeristische Kastelruth binnen. In winter geliefd door skiërs en in zomer door hikers/fietsers. Dus veel hotels! Maar eerst in de skilift omhoog om Norbert en Sandra te ontmoeten. We gaan van 1000 meter naar 1500 meter hoogte. Wat een fantastisch uitzicht over het stadje en het hele dal. Wauw!

Boven bij de alphut verwelkomt Norbert ons in zijn lederhosen. We beginnen met één frisdrankje maar al snel volgt een biertje. Het restaurant wordt door zijn zonen gerund. Hij helpt samen met zijn vrouw Sandra zijn kids waar het nodig is. Tussendoor eten we nog een geitenkaassalade voor de lunch. Dat geeft een goede bodem voor de schnaps die we daarna krijgen. Norbert heeft het zelf gestookt van de wortel van de gele gentiaan! Groeit op zijn alm. Het lijkt wel vuurwater. Wat een bocht. Niet iets om te shotten want je slokdarm staat in de fik! De spreektaal is hier duits. Ze zijn tweetalig opgevoed. Italiaans en duits.  Dus ik haal mijn duits weer eens op.😅

Sandra weet een goed hotel in de stad en boekt voor ons een kamer. Ik vraag nog voor de zekerheid of er airco is. Dat bevestigt ze. Ik denk dat ze Arko heeft verstaan want in onze kamer geen knop en AB te vinden van iets wat er op lijkt. En het is erg heet op onze zolderkamer! Maar gelukkig zitten we op 1000 m dus hopen dat het afkoelt. De gastheer belooft nog een ventilator te zoeken.Vanavond gaan we uit eten met dit gezellige stel. Dus nog meer duits praten!😅