Dag 13 OMG-tour (27 juni) Van Italië naar Oostenrijk

De alm was bijna wit gisteren hier. Ik moest Gerko tegen houden om niet te gaan skiën. Wat een noodweer was het. Gelukkig zaten wij binnen terwijl de bliksemschichten het al donkere dal verlichten. De motor stond veilig in de garage! Later lezen we in de krant van het noodweer wat zuid Tirol had geteisterd. Hebben wij weer. Hier valt het in dat opzicht reuze mee. We eten in het drukke restaurant. En mijn stoutste droom komt uit...ze hebben witte wijn soep bij het buffet. Ik ben twee keer op wezen scheppen. Het was goddelijk! En de rest was ook lekker.🤣

We hadden een prachtig panorama uitzicht op het dal vanuit ons bed. We luisteren op radio 2 naar Concert at Sea. Dank voor de tip Dineke! De temperatuur is door de bui lekker gedaald. We zetten het raam wagenwijd open voor zekerheid. 's Nachts check ik nog of er sterren zijn als ik naar de plee moet. Ik probeer nog een foto te maken maar het is niet echt een succes!

Het ontbijtbuffet is weer perfect. We doen ons harde pak weer aan en checken uit. Was een goed hotel! De navigatie is ingesteld op de Grossglockner. Het is maar 16 graden als we wegrijden. Misschien toch maar beter een sweater aan kunnen doen. Het wordt wel warmer hoop ik. De riviertjes stromen hard door de regenval en zijn troebel. We komen langs een melkfabriek. Gisteren zagen we in de bergen kabelbaantjes speciaal voor de melk die bij de boeren vandaan komt. Wel zo handig voor de melkauto (Henk🤔). We gaan de grens over van Italië naar Oostenrijk. Onderweg hebben we veel protest gezien dat Zuid-Tirol (wat nu formeel bij Italië hoort) onafhankelijk wil worden of bij Oostenrijk gevoegd. Na de eerste wereldoorlog is deze van oorsprong Oostenrijkse provincie geschonken aan de Italianen als dank voor de steun in de WO I. Bizar eigenlijk. Alles proeft hier naar Austria. Voertaal is Duits! Het ziet er uit als Tirol! Hun roots liggen er. Ik snap deze inwoners.😅

We zeggen de Dolomieten gedag en rijden de Alpen in. Deze zijn wat ronder en minder grillig en spitsig. Dus nu zijn we weer in Oostenrijk. We drinken een bakkie en kopen een stuk verder een dagkaart voor de Grossglockner. De hoogste berg van Oostenrijk met 3798 meter!  Met de motor rijden we tot 2500 meter. Het is prachtig. Watervallen, almen, haarspeldbochten en mooi weer. We eten ons gekookt eitje nu goed ingepakt in servet. Hij is nog heel! Er komen allemaal oude auto's voorbij waaronder kevers. En later veel nieuwe porsches. Helemaal boven gaan we door een tunnel. Aan de andere kant is het eerst bewolkt daarna wordt het heel mistig. Het zicht is minder dan 50 meter. En koud...10 graden! We rijden nog wat U-bochten naar beneden maar het wordt er niet beter op. Omdat we toch weer dezelfde weg terug moeten, keren we eerder om. Na de tunnel hopen we weer op het mooie weer. Maar ook hier nu bewolkt. We rijden naar de gletsjer die elk jaar iets smelt....door inderdaad weer die klimaatverandering. Heel veel motorrijders in dit gebied. Het is niet te doen! Je blijft zwaaien. De meesten doen het niet. Wij verzaken ook wel vaker! Als je van boven naar beneden kijkt lijken de motorbikes wel mieren over het zelfde spoortje onderweg naar hun nest!

Boven bij de gletsjer zien we de murmeltieren. Grote Alpen marmotten! En kleine mormeltjes, de jonkies! Zo schattig!

We rijden weer naar beneden dezelfde weg terug als we gekomen zijn. "Oh neef heb ik vandaag al gezegd dat ik blij ben met jou?" NEE!? "Ik ben blij met je!" Dan gaan we op naar ons hotel! En jawel deze keer in één keer gevonden. En met zwembad wat ook nog open is! En heel de week hebben  we het over Wienerschnitzels en laat dat precies hier vanavond op het menu staan! Soms zit alles mee! Daar proosten we op!🍻