Dag 10 van Montenegro naar Kroatië (244 km)

Ik heb een writers' Block. Ik ben er helemaal klaar mee. Krijg geen letter meer op papier. Een writers block is een mentale blokkade die een schrijver kan krijgen door invloeden van buitenaf. Wat is er gebeurd? We waren voor ons doen redelijk bijtijds van de motor vandaag. En ik had een fantastisch verslag geschreven over gisteravond, vannacht en vandaag. Al mijn creativiteit erin gegooid.  Ik ben  nagenoeg klaar en ik switch even van mijn Samsung notes om iets op te zoeken.....en alles weg!  Heel dag 10 foetsie! Ik ben zo teleurgesteld dat de enige remedie een koele duik in het water is. Neef begrijpt mijn frustratie enigszins. Ik de hele tijd hard werken aan het verslag terwijl hij naar de kwalificatie kijkt van Max. Maar hij probeert het te vergoelijken.  "Het is nog vroeg je kunt het toch overnieuw maken?!" Waarop ik antwoord: "Weet je hoe het voelt....alsof je de hele dag gereden hebt en als  je bijna klaar bent en incheckt in een prachtig hotel je er achter komt dat je iets heel belangrijks bent vergeten en weer dat tering eind terug moet rijden!"
"Nee joh zo is het echt niet....ik schakel toch ook wel eens verkeerd dan zet ik 'm toch ook niet 2 uur op de vluchtstrook met een boze kop!" Zo dobberen we al kibbelend in de zee en ik knap er van op. We gaan eerst maar douchen en eten en dan kijk ik of ik nog wat kan schrijven. Ik verzamel goede moed en dus wordt het een latertje voor mij. 🤣

Gisteren gegeten in een montenegrijns restaurant met balkanese muziek. Op de achtergrond stond de tv bij met het Nederlands 11-tal. We hebben heerlijk gegeten. Biefstuk montenegro was fantastisch aldus neef. Mijn slanke kipfilet was ook prima. Beetje compensatie voor de vele tarwesmoothies en al het druivennat! De muzikanten spelen voor ons speciaal nog een nummertje. Vraagt die hoofdmuzikant na afloop 10 euro aan Gerko fluisterend in zijn oor. 1 euro vonden wij genoeg voor het symfonisch orkest. Ze gingen gelijk naar een ander tafeltje. Een  zwerfhond met een oorlabel krijgt van de ober wat te eten.....ik geef hem daarom ook een stukje kipfilet. Ik had hem eerder op het strand gezien vanmiddag toen hij in de schaduw onder een strandbedje lag. Arm beestje. 😊

We eten nog een Italiaans ijsje aan de boulevard waar de jeugd bezig is met het afschieten van blauw gekleurde lichtbolletjes met propellers. Het heeft iets magisch in de lucht met de bijna volle maan die op 1% na vol is. In het hotel was een skybar dus we willen daar nog een afzakkertje nemen. Hij is echter dicht. Dus we gaan naar onze hotelkamer op de 8-ste. Daar maak ik vanaf ons eigen balkon een mooie foto van de maan en het schattige dorpje by night. Daarna gaan we slapen  op onze aparte bedjes. Lekker de airco aan. Ik lig  bij de schuifdeuren naast het balkon.  De artiest is zijn repertoire nog aan het afspelen  op de boulevard. Het klinkt gezellig maar we willen morgen echt vroeg op de motor zitten met die hitte. Om iets voor 1 draait hij zijn laatste nummertje. Het is tijd de hoogste tijd....vind ik. Niet dat ik er wakker van lig maar ik hoor het wel. Maar niet normaal wat is het heet in die kamer. De airco blaast merendeel op het voeteneind. Ik besluit me om te draaien. Mijn hoofd aan de de onderkant van het bed. Het is iets beter maar houdt niet over.  Niet de beste airco in dit toch wel goede hotel. Maar we overleven het weer. Na het douchen moeten we de Deltawerken met de handdoeken nabootsen want de hele badkamer staat anders onder water. We gaan naar het ontbijt en Gerko constateert dat onze openslaande deuren wagenwijd openstaan. Ik had ze vergeten te sluiten na de maan foto. Dus de airco was goed. Ik had er een arko van gemaakt. Alle ramen kunnen open! 🤪

Het ontbijt is de best ever. Zoveel keuze. Het is dat we niet kunnen snaaien ivm de hitte. Het blijft niet goed in oven van  de topkoffer. Maar anders.....😜

We zitten om half 9 op de motor. Het is nog te doen met de temperatuur. Maar het is weekend en de montegrijnen trekken massaal naar de kust voor afkoeling.  Daar hebben we last van. Soort file van badgasten op de N57 zeg maar. De temperatuur loopt op en de files ook. We proberen zoveel mogelijk er voorbij te rijden. Worden zelfs ingehaald door elektrische stepjes die er lekker tussendoor rijden. Zij zijn alleen wat smaller dan wij bakbeest met alle koffers en tassen. Het gaat dus wéér niet vlot. Dan rijden we langs de baai van Kotor. En yes yes mijn dag kan niet meer kapot. Eindelijk een ferry! 😍. De eerste!!!!  Het loopt  hier ook al tegen de 36 graden weer. De grens met Kroatië gaat soepel. We leren snel en gaan brutaal vooraan staan. Een douanier laat ons naar een apart loket komen en hoppa zo doen wij dat. 😜 Globetrotters OMG 🌏

De kust van Kroatië is fantastisch. Door de warmte beetje heiig en niet zo blauw. Maar toch prachtig. Dan komen we langs Dubrovnik. We zien the old town als een schiereiland in zee liggen. Met een kasteel ter beveiliging. We rijden er met de motor heen. Het is prachtig met die vesting eromheen😍. In het nieuwe Dubrovnik ligt een mooie hoge brug met een groot cruiseschip. Fotomomentje en wat drinken. Moeten we bijhouden.

We nemen een stuk nieuwe snelweg en dat is heerlijk. Gerko heeft ook zijn jas los en ik laat de mijne over mijn schouders zakken tot mijn middel. Heerlijk. Zeker in de tunnels. We zien nog een  mooi gebied in een vallei. Met zoet water en een soort irrigatiesysteem voor de gewassen. We slingeren er door heen. Nog een pittoresk klein baaitje. Als hier een hotel had gestaan dan waren wij zeker weten hun gasten! Helaas!  We stoppen bij een tentje wat fruit verkoopt.  Ons dagelijkse fruithapje! Deze keer geen druiven of pruimen maar een schijf watermeloen! Gisteren zag ik ze ook overal langs de weg staan.  Het leek me toen heerlijk bij die 40 graden mijn hoofd er in te stoppen om te verkoelen ipv mijn helm. Nu houden we het bij het verschransen van twee slices. Zo lekker!!! We gaan actief op zoek naar een hotel. Wel iets met water. Pool of beach......we just need waterr!!!!  Booking.com  laat het afweten ondanks dat we weer internet hadden. Dus ouderwets met de oogjes kijken. We komen in klein plaatsje aan het water. Er zijn meedere hotels. Eerste hotel bizar veel geld....en dat zeg ik ook tegen de receptionist.....ik heb toch mijn helm opgehouden. 😜

Volgende hotel. Super leuke receptionist. En billijke prijs! De motor mag zelfs in de schuur staan waarvoor alles wordt verbouwd. Wat een schatten! We krijgen zelfs een rondleiding in het hotel. Er is ook een gym!!! Dat is wat voor jou zegt Gerko!😬 Ik ga er over nadenken. Op de kamer is een minibar.  Dus ons eerste biertje doen we op de hotelkamer. Het is nog maar 15 uur. Maar hé je zou het bijna vergeten:  We hebben ook vakantie. Straks een duik in zee of het zwembad. Weer keuzestress!!!!  We nemen een drankje op het terras aan de Adriatische zee. 244 zware km en totaal nu op de tweewieler 2555 km. 

Dan het water in voor de nodige afkoeling. En dat heb je soms nodig dat je af moet koelen als het soms een beetje tegenzit. Maar het verslag is weer af! Morgen weer een mooie dag! Truste.😘